Yeniden...

mavi huzur


Ardımda boynu bükük bıraktığım birkaç bloğun ardından yazmanın benim için ne kadar elzem bir faaliyet olduğunu bir kez daha anlamış oldum. Yazmak... Düşüncelerini satırlara dökerek kendini ifade etmek; hava kadar, su kadar gerekli olabiliyor bazen. Hele ki çoğunlukla zihninizin derinliklerinde kaybolmak üzereyken yakalıyorsanız kendinizi...

Her daim peşinden koştuğum, ucundan kıyısından yakaladığımda kendimi muzaffer saydığım 'huzur'la anılsın istedim bu sefer bloğum. Hayat yolculuğumda huzurun ne kadarından nasiplenebilmişim; heybeme, gönlüme neleri sığdırabilmişim ileride dönüp baktığımda görmek istedim. Çünkü insan: 'Unutan'... Şükrü, nimeti çabuk unutan... Unutanlardan olmamak, hayat yolculuğunun her anının muhakemesini yapıp, sağlam adımlarla yoluna devam edenlerden olabilmek duasıyla. Vira Bismillah...

12 yorum:

  1. Yazmak insana inanılmaz bir derinlik katıyor. Her daim yazmanız dileğimle hayırlı olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten öyle. Çok teşekkür ederim.

      Sil
  2. Gerçekten hoş geldin :) Sen yazmadan duramazsın biliyordum ben.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoş buldum Fidancığım. Duramadım cidden. Bu kadar çabuk döneceğimi ben de tahmin etmiyordum :)

      Sil
  3. Hoş geldin..:) Seni tekrar görmekten çok mutlu oldum.. Dediğin gibi Vira Bismillah... Yolun açık olsun..:) Sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hos buldum Nahide Hanim, siz de bloguma hos geldiniz :) Ben de siz blogger arkadaslarimin arasina yeniden katildigim icin cok mutluyum. Guzel dilekleriniz icin tesekkurler :)

      Sil
  4. Merhaba, bloğunuzu yeni keşfettim. Yazmakla başlıyor hayat aslında. Yazmayınca, okumayınca, paylaşmayınca eksik kalıyor insan.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoş geldiniz, yazmak büyük nimet gerçekten..

      Sil
  5. Ne güzel olmuş blogun,tekrar hosgeldin:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cok tesekkur ederim, siz de hos geldiniz :)

      Sil